|
27-08-2006 - Begrijp je het dan echt niet mevrouw?
De vroege dienst is nog maar net begonnen. Vandaag heb ik een ‘vrije dagdienst’. Wat betekend dat ik op het bureau de tijd krijg al mn schriftelijk werk af te maken. De afgelopen dagen in de ‘noodhulp’ een hoop werk opgedaan. En eens moet dat schriftelijk werk worden afgemaakt. De processen verbaal moeten toch een keer worden ingeleverd en ingestuurd worden naar het OM.
Zoals altijd draag ik een portofoon bij me. Je wilt toch weten waar je collega’s op straat mee bezig zijn. Het kan zomaar zo zijn dat ze naar een melding worden gestuurd waar ze wat extra hulp kunnen gebruiken.
Omstreeks 08:00 uur hoor ik dat de meldkamer mn collega’s oproept. Of ze willen gaan naar een ‘aanrijding met’. Een ‘aanrijding met’ betekend voor ons dat er een aanrijding heeft plaatsgevonden waarbij slachtoffers zijn gevallen.
Na korte tijd hoor ik over de portofoon dat mn collega’s ter plaatse zijn. Ze vertellen de meldkamer dat er een jongen onder een vrachtwagen is gekomen en dat ze snel een aantal extra collega’s willen hebben om het verkeer te regelen. De ochtendspits is op gang gekomen en er moeten een aantal wegen worden afgesloten om de hulpdiensten ongestoord hun werk te laten doen.
Een collega die verderop aan het tikken is kijkt me aan. Zonder dat hij wat hoeft te zeggen spring ik op. Het schriftelijk werk kan wachten. Samen springen we in de auto. Onderweg gaat er wel het een en ander door mn hoofd. Wat treffen we aan? Altijd klote om naar een dergelijke klus te gaan. Veel tijd om daar aan te denken heb ik niet. We rijden met toeters en bellen. Dus goed opletten, we willen wel aankomen en niet iedereen hoort onze sirene als we een kruispunt over rijden.
Even later zijn we bij onze collega’s. Al snel wordt het me duidelijk wat er is gebeurd. Een vrachtauto staat half in een bocht naar rechts. Vermoedelijk wilde de vrachtauto naar rechts en heeft een fietser die rechtdoor wilde over het hoofd gezien. Met als gevolg dat de fietser door de vrachtauto is overreden. Onder het rechtervoorwiel zie ik een jongen liggen. De jongen is zwaar gewond. Ik dat de buik van de jongen open is gereten en zijn darmen puilen naar buiten. Ik moet even slikken. Ik heb nog steeds veel moeite met dit soort beelden.
De leidinggevende ter plaatse vraagt mij of ik het verkeer wil gaan regelen. De ochtendspits dreigt behoorlijk vast te lopen. Gelukkig hebben de meeste automobilisten begrip voor de situatie en wachten rustig op hun beurt om te in te voegen in de lange rij wachtende. Vrij rustig kan ik mn werk doen. Vaak lost zoiets vanzelf op en hoef je maar sporadisch in te grijpen. Opeens staat er een personenauto voor me. Achter het stuur een zenuwachtige dame. Ze wijst in de richting van het ongeval. Het zal toch niet de moeder zijn van…? Ik loop naar de auto. De dame achter het stuur draait driftig het raam naar beneden. Nog voordat ik bij de auto kom hoor ik de dame roepen: “ Ik moet er langs, ik moet die straat in�. Ik vertel de vrouw dat, dat even niet lukt omdat er een ongeluk heeft plaatsgevonden en dat ze een andere route moet kiezen. De dame kijkt me vernietigd aan en zegt: “Daar heb ik niks mee te maken, ik moet er langs�.
Ik heb de vrouw vriendelijk gevraagd op te donderen. Sorry, ik weet het. Niet integer.
Gepost door: Agent op 27-08-2006 om 23:56
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
27-08-2006 - Oja, nog even dit
Alle verhalen en belevenissen berusten op waarheid en zijn niet uit mijn duim gezogen. Echter kan het wel zo zijn dat ik tijden en plaatsen etc wat aanpas om enige anonimiteit te waarborgen. Maar daar zullen jullie vast geen moeite mee hebben toch?
Gepost door: Agent op 27-08-2006 om 23:54
|
|
27-08-2006 - Waar begin ik aan !!
Tja. Waar begin ik aan. Diezelfde gedachte had ik ook toen ik enkele jaren geleden koos voor een baan bij de politie. Inmiddels heb ik mogen ervaren dat een baan bij de politie hele mooie en indrukwekkende kanten kent.
Alleen is het zo dat ik de laatste maanden het idee begin te krijgen dat ik deel uitmaak van een bevolkingsgroep die niet tot deze wereld behoord. Tuurlijk begrijp ik wel dat het niet leuk is om een bekeuring te krijgen. Maar is dat een reden om massaal de Nederlandse politie, zelfs vanuit Hong Kong, te beledigen? Vanuit Hong Kong? Tja.. Dat las ik enige tijd geleden op de site van de Telegraaf. Daar kreeg een verontruste inwoner uit Hong Kong de gelegenheid zijn gal te spugen over de Nederlandse politie.
Had ik dan niks anders te doen? Moest ik dan geen boeven vangen? Nee ik heb vakantie.
Ik hoop de komende maanden, misschien wel jaren, U kennis te laten maken met de belevenissen van een jonge agent. Ik hoop dat U na het lezen van deze weblog een ander beeld krijgt van de dagelijkse beslomeringen van een agent.
Veel leesplezier.
Gepost door: Agent op 27-08-2006 om 23:14
|
|
|